Op het Grand Central Station in New York is iets anders aan de gang.

 

 

 

Ik kan niet wachten tot het Centraal Station in Amsterdam eindelijk klaar is!

Maar veel kan ik niet toevoegen aan wat ik eerder over haar schreef. Ze leidt een teruggetrokken leven en dat doet ze al heel, heel lang. Haar laatste publieke optreden was in de Doris Day Show ( 1968 - 1973), daarna hield ze het voor gezien. Waarom? Ze was pas 51. Ook in het onlangs uitgezonden portret van haar in de serie Close Up heeft men weinig nieuws over haar latere leven kunnen brengen. Het was een portret vol niksigheid. Hoe kijkt ze op haar leven terug? Wat vindt ze van de huidige films? Heeft ze ergens anders een mening over? We kregen het niet te zien. Ze bezit een hotel in Carmel, Californië, waar haar fans tevergeefs wachten of ze een glimp van haar zien. En ze zet zich in voor het welzijn van huisdieren.
Verder is er niet zoveel.
Maar Doris Day was een zangeres, in wie Hitchcock toch iets van een actrice gezien moet hebben. Het leidde tot de film The man who knew too much. Daaruit komt de song Que sera, sera en via een grillige speling van het lot is dat een voetballied geworden. Dat zou ik ook wel willen weten: hoe werd dit een lied voor voetbalfans?

Ach, was ze maar blijven zingen!

 

En o ja: ze is geboren in 1922 en niet in 1924 zoals ik eerst dacht. Volgens de Wikipedia is dat een telkens terugkerend misverstand...

 

 

Honden, poep niet op ons voetbalveld!
Wij hebben er narigheid van.
Als je moet schijten, met alle geweld,
Doe het thuis in de koekepan!

 

Het waren de jaren '80. Op weg naar ons zomerhuisje zetten we in de auto het bandje met Stratemaker-muziek op, en dit was voor de kinderen - en voor ons - een nummer om heel hard mee te zingen. Dank je wel, Willem Wilmink!
En nog steeds kennen wij de tekst uit ons hoofd.

Tenminste, alleen dit couplet. Hoe ging het nou verder?

Toen de Vara een dvd-box van de show op de markt bracht, kocht ik die dus meteen. Eindelijk het volledige lied!

Maar wat nu? Niet alleen ontbreekt het verwachte tekstenboekje, maar ook is niet te achterhalen welke liedjes op welke dvd staan. Geen inhoudsopgave, niets, niente, nada. Zelfs de credits voor Willem Wilmink en Harry Bannink zijn weggelaten; op een dvd is nu eenmaal weinig ruimte.

Dus er zat niets anders op dan alle drie dvd's af te spelen. 
En het hondenlied staat er NIET op.

Als ik dan de VARA een mailtje stuur, is het antwoord dat deze productie buiten de VARA om tot stand is gekomen:

' Dank voor uw reactie. De VARA heeft de serie wel uitgezonden, maar heeft
niets te maken met de productie van de DVDbox. Het recht om e.e.a. op
DVD uit te brengen is gelicenseerd door Just Entertainment hier in
Hilversum. U vindt hierbij de link naar hun website. U kunt uw klacht
het beste via deze website deponeren.'

Vara-winkel, kijken jullie dan niet eerst even wat je verkoopt? Wees verschillig!

Vorig jaar schreef ik een logje over een melodie die de hele dag in mijn hoofd bleef zeuren. Marco tipte me toen over een melodieënzoeker, ontworpen door Rainer Tipke.

Die zoeker is nu te vinden op de sites Musipedia en Melodyhound.

 

Je kunt de melodie op een toetsenbord spelen, maar ook fluiten of neuriën. Bij Melodyhound kun je bovendien meteen kiezen uit hele, halve en kwartnoten.

 

 

De site geeft enkele melodieën die ongeveer overeenkomen met wat je intikt.

 

Neem bijvoorbeeld het deuntje dat de oude Salieri in het begin van de film Amadeus neuriet en de jonge priester tegenover hem meteen herkent.

'Is dat van u?' vraagt hij. Nee, het is van Mozart. Voor Salieri is het het zoveelste bewijs dat Mozarts melodieën eeuwigheidswaarde hebben, in tegenstelling tot zijn eigen muziek.

 

Maar welke melodie is het? 

Zoek het op! Wie vindt het?

En ik kan nooit meer van deze muziek genieten. Aase's Death is vast wel vaker onder een filmopname gebruikt, maar nu is het fragment onlosmakelijk verbonden met de fundamentalistische ideeën van Geert Wilders.
Hoe zit het overigens met de rechten, op de muziek en op deze uitvoering? Ik heb geen aftiteling gezien. Als Fitna al duizenden keren is bekeken en gedownload, is het voor de belanghebbenden vast wel lonend een vergoeding te eisen